Gorący temat

Termush – Pokój z widokiem na fallout

0 0
Read Time:3 Minute, 0 Second

Spośród tak wielu obrazów końca, ten wydaje się… inny? Ciężko to jednoznacznie określić jednak jestem pewien, że właśnie tak jest. To opowieść o końcu, który przyszedł z opóźnieniem. I trudno się temu dziwić bo ostatecznie, każda historia o końcu świata jest tak naprawdę opowieścią o maksymalnym przedłużaniu tegoż końca. I oczywiście tak jest również i w tym przypadku, jednak nie potrafię pozbyć się dziwnego odczucia, jakie ta historia we mnie zaszczepiła. W którejś z myśli, jakie przemknęły mi od momentu zakończenia lektury, chciałem ją przyrównać do Snowpiercera – luksusowej arki, która kurczowo utrzymuje przy życiu ostatnich ludzi na świecie. To odmienne wizje, jednak pewna analogia jest zasadna.

„Dyrekcja rozumie, że poruszający widok rannych i cierpiących może stanowić obciążenie dla gości. Podjęto już odpowiednie kroki, aby temu zapobiec.”

Hotel Temush jest zatem pod pewnym względem szczytem ludzkiej myśli technicznej i chyba największym respiratorem na świecie. Utrzymuje przy życiu garstkę ocalałych bogaczy, którzy schronili się za jego murami przed radioaktywnym opadem. W Termush istnieje wszystko to, czego można by oczekiwać od takiego miejsca. Jest obsługa hotelowa, kucharze, kelnerzy, ochroniarze, pancerni zwiadowcy oraz władza, która – jak to ma w zwyczaju – włada. W tempie wykładniczym rośnie jej zachłanność, radykalizm i przesuwa się granica cenzury, a każdy szept powątpiewania ze strony gości hotelu, staje się pretekstem do zacieśnienia pętli wokół przywilejów i swobody. Termush został zbudowany na wzór nadziemnego bunkra, jednak nawet najsolidniejsze sejfy w końcu zaczynają rdzewieć, a promieniowanie, głód, choroby oraz ludzkie zepsucie rozkładają je na elementy składowe, z których zbudowani są zgromadzeni w nich ludzie.

„Podświadomie pokładaliśmy zaufanie w katastrofie, przypuszczaliśmy, że uwolni ona nasz lęk, ukazując równie mocne obrazy, jak te, którymi wcześniej karmiła się nasza wyobraźnia.”

Tremush został po raz pierwszy wydany w 1967 roku i w sposób właściwie dosadny zobrazował panujący wówczas lęk przed bronią jądrową. Choć, czy ten strach tak naprawdę kiedyś osłabł? Historia jest relacją ocalałych. Ludzie, zgromadzeni w nowoczesnym hotelu, cieszą się względną swobodą, rozrywkami i wzajemnym towarzystwem. Codziennie wysłuchują komunikatów o aktualnym poziomie promieniowania, poddają się badaniom lekarzy oraz prowadzą życie jak na hotelowych gości przystało. Wśród tematów, jakie przewijają się przy ich codziennych rozmowach, przewija się również kwestia ocalałych. Widzimy grupy wyspecjalizowanych zwiadowców udających się na poszukiwania, kilkoro ludzi, którzy odnaleźli nadmorski hotel i zostali przyjęci w jego mury, a w końcu całe masy „obcych”, szturmujących placówkę. Gdzieś pomiędzy tym wszystkim pojawia się klasyczna dyskusja o zasobach, normach i kilku ludzkich odruchach, których człowiek stara się nie zatracić.

„Dyrekcja w pełni rozumie odczucia gości wobec rannych. To naturalne, że goście pragną im pomóc, lecz równie naturalne, że goście nie chcą, aby obcy zalali to miejsce.“

 

Nie wiem jakie są Wasze książkowe odruchy, jednak w oparciu o moje własne uprzedzam – nie pomijajcie posłowia Macieja Jakubowiaka. To solidne podsumowanie tekstu, uwzględniające zarówno kontekst historyczny jak i literacki. Bo tę opowieść trudno jest przyjmować w jej dosłownym znaczeniu. To znaczy oczywiście można, jednak uważam, że nie taki jest jej zamysł. Wiele książek, filmów, seriali, czy nawet gier, osadzonych w realiach globalnej (czy nawet lokalnej) katastrofy, ukazuje pewną charakterystyczną dynamikę wśród zgromadzonych ludzi. Zazwyczaj prezentowana grupa stanowi swego rodzaju wycinek ze społeczeństwa, stanowiąc jego miniaturę. W przypadku hotelu Termush jest inaczej, przynajmniej do pewnego stopnia. Ludzie są jednocześnie grupą zwartą jak i podzieloną. Mogą być zaganianymi owcami, jak i głodnymi wilkami. To należy oddać Holmowi – w jego wersji końca świata możemy spotkać portrety ludzi, które wydają się w tym samym stopniu realistyczne, co zniekształcone. I być może to właśnie na tym polega koniec człowieka – nie na ostatnim oddechu, a na wyzbyciu się tego, co dotychczas go definiowało.

Sprawdź, gdzie kupić

About Post Author

Michał Tomczyk (Velocireader)

Z wykształcenia technik weterynarii oraz bioinżynier. Zawodowo technik laboratoryjny. Recenzent, publicysta, autor opowiadań i artykułów. Pisanie uważa za odnogę podstawowych potrzeb człowieka - tworzenia i poznawania. Pisze więc by uporządkować własne myśli i doświadczenia oraz przekazać dalej wszystko co uważa za ciekawe i warte poznania. Poprzez profil - Velocireader, od blisko dekady przybliża literackie tytuły, współpracując z szeregiem Wydawnictw i niezależnych Autorów. Własne teksty publikował dotychczas m.in. w Białym Kruku, Magazynie Histeria, Witch Laboratory, OkoLicy Strachu oraz antologiach: “Neolegendy Krakowskie”, “Świętologia”, “BESTie 2020”, “24/02/2022”, “Ekstrakty”.
Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Termush

Nasza ocena: - 70%

70%

Sven Holm. Tłumaczenie: Iwona Zimnicka. Wydawnictwo ArtRage 2025

User Rating: Be the first one !

Michał Tomczyk (Velocireader)

Z wykształcenia technik weterynarii oraz bioinżynier. Zawodowo technik laboratoryjny. Recenzent, publicysta, autor opowiadań i artykułów. Pisanie uważa za odnogę podstawowych potrzeb człowieka - tworzenia i poznawania. Pisze więc by uporządkować własne myśli i doświadczenia oraz przekazać dalej wszystko co uważa za ciekawe i warte poznania. Poprzez profil - Velocireader, od blisko dekady przybliża literackie tytuły, współpracując z szeregiem Wydawnictw i niezależnych Autorów. Własne teksty publikował dotychczas m.in. w Białym Kruku, Magazynie Histeria, Witch Laboratory, OkoLicy Strachu oraz antologiach: “Neolegendy Krakowskie”, “Świętologia”, “BESTie 2020”, “24/02/2022”, “Ekstrakty”.

Zobacz także

Impostorium – ktoś jeszcze musi mieć wiarę w nas samych [recenzja]

Gorzkie, ale i miejscami nie tyle naiwne, co może bardziej życzeniowe okazują się wnioski formułowane …

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Dodaj komentarz