Gorący temat

Tag Archives: Obyczajowy

Córeczka – ukraińska proza rozdzierająca duszę [recenzja]

„Córeczka” Tamary Dudy to mroczna, bolesna, ale też zaskakująco zabawna powieść. Tytułowa bohaterka chowa się za humorem, bo kiedy znany i bezpieczny świat wali się na głowę, tylko pogoda ducha nie pozwala człowiekowi rozpaść się na kawałki. Tytułowa córeczka niesie na swoich barkach całą fabułę. Na walczący Donieck patrzymy jej oczami, czujemy jej emocje, oddychamy tym samym powietrzem. Nazywana elfem, …

Czytaj dalej

Sprawy, na które przyszedł czas – obrazki z rozpadu rodziny [recenzja]

W „Sprawach, na które przyszedł czas” Petra Soukupová po raz pierwszy bierze na warsztat relacje małżeńskie i w typowy dla siebie sposób pokazuje związek z siedemnastoletnim stażem i dwójką dzieci na koncie. Jak kształtowała się ich relacja i czy po tylu latach można jeszcze mówić o miłości? Znając Petrę jednego można być pewnym, nie będzie ani miło, ani przyjemnie. W …

Czytaj dalej

Jedzenie / Picie – wszystko, co ważne, ukryte pomiędzy słowami [recenzja]

„Jedzenie / picie” duetu Filipe Melo i Juan Cavia to komiks bardzo skromny objętościowo, co jednocześnie nie przeszkadza mu być albumem przebogatym w treści. Dwie krótkie historie, bardzo skondensowane, rozpisane oszczędnie, ale jednocześnie z wielkim wyczuciem kluczowych akcentów fabuły. Jedna prawdziwa, oparta na opowieści rodzinnej, a zarazem „wojennej” Nadii Schilling, druga fikcyjna. Obydwie doskonałe w treści i formie. Duet Melo …

Czytaj dalej

Wszystko wszędzie naraz – w tym szaleństwie jest metoda [recenzja]

Co bardziej fantazyjnych sposobów wykorzystania przez popkulturę naukowych teorii w temacie multiwersum zdążyliśmy zaliczyć przynajmniej kilka. Reklamowe hasła określające więc miks science fiction i komedii od specjalizującego się w nietypowych produkcjach studia A24, jako najbardziej zwariowany film roku, mogły więc stać się obosieczną bronią. Mogłyby – bo tym razem ekranowy chaos spełnia takie zapowiedzi z nawiązką. Z „Wszystko wszędzie naraz” …

Czytaj dalej

Mój syn – thriller po brytyjsku [recenzja]

Czasem o jakości całego filmowego doświadczenia decyduje jedna szczypta wizjonerskiego geniuszu – taka która potrafi wywindować i tak już solidną całość o poziom w górę. Film Christiana Cariona definitywnie takową posiada, ale czy potrafi zrobić z niej dobry użytek? Na wstępie warto wspomnieć o tym, że „Mój syn” nie jest całkiem nowa historią, a kolejnym z całego rzędu remake’ów, jakich …

Czytaj dalej

Gdyby Nina wiedziała – rodzinna powieść drogi [recenzja]

„Gdyby Nina wiedziała” to oparta na prawdziwych wydarzeniach opowieść o trzech kobietach i trudnych relacjach, które je łączą. Dawid Grossman nie kokietuje i nie zabawia czytelnika. To wymagająca, duszna proza, która pochłania czytelnika i nie pozwala mu na chwile wytchnienia. Wera jest seniorką rodu. Po śmierci ukochanego męża trafiła do jugosławiańskiego obozu, o którym mówiono, że był gorszy niż Auschwitz. …

Czytaj dalej

Szwedzki kryminał – z ironią i humorem w mrok [recenzja]

Beata I Eugeniusz Dębscy nie zwalniają tempa, fundując nam trzecią już część perypetii byłego gliny i przenikliwego prywatnego detektywa Tomasza Winklera – i udowadniają tym samym, że mają głowy pełne pomysłów. Pomysły te zaś bez wyjątku skupiają się na utrudnieniu życia ich bohaterowi, bo trzeba przyznać — Winkler chwili na złapanie oddechu może innym literackim postaciom jedynie pozazdrościć. Niewiele czasu …

Czytaj dalej

11 Września 2001. Dzień, w którym runął świat – prostota przekazu [recenzja]

Od samolotowych zamachów na World Trade Center minęło już 20 lat. We francuskim komiksie oglądamy te i nieco późniejsze wydarzenia z perspektywy francuskiej nastolatki i tak opowiedziana historia ujmuje swoją prostotą. Dwadzieścia lat to już kawał czasu, który zapewnia rodzaj dystansu twórczego w opowiadaniu nawet o najstraszniejszych wydarzeniach. Czy jednak przy najbardziej jak dotąd emblematycznym dla dwudziestego pierwszego wieku wydarzeniu …

Czytaj dalej

Wyjątkowe chwile ze sztucznymi brawami – kolaż egzystencjalny [recenzja]

Na kolejny komiks Gipiego nie musieliśmy czekać długo. Po kilku miesiącach od “Pewnej historii” dostajemy “Wyjątkowe chwile ze sztucznymi brawami”, które kontynuują rodzinną tematykę charakterystyczną dla tego artysty, choć tym razem skupiają się na innej figurze – tym razem nie na postaci ojca, tylko matki.  O tym, jak dogłębne rozliczyć się z własnymi rodzicami, nadając temu rozliczeniu silny artystyczny wydźwięk …

Czytaj dalej

Lato, gdy mama miała zielone oczy – literatura najpiękniejsza [recenzja]

Luise Glück w wierszu „Utracona miłość” opowiada o śmierci swojej maleńkiej siostry. To wydarzenie zmieniło serce matki w zimne i surowe żelazo, a także położyło się cieniem na dalszym życiu rodziny. „Miałam wrażenie, że ciało siostry jest magnesem. Czułam, jak wciąga / serce matki w głąb ziemi, / żeby urosło.” Podobne doświadczenie graniczne staje się punktem wyjścia wstrząsającej powieści Tatiany …

Czytaj dalej