Zaskakujące z jednej strony jest to, jak fascynująca literacko okazać się może proza podejmująca temat zupełnie nam obojętny. Kluczem okazuje się jednak nie tyle wybrany fabularny sztafaż, co wszystko kryjące się między wierszami. I – oczywiście – literacka forma, w jaką całość zostanie opakowana. Tak dzieje się z nową powieścią Łukasza Krukowskiego, „Kulturysta”, który w znaczącej mierze podejmuje w linii …

Gorzkie, ale i miejscami nie tyle naiwne, co może bardziej życzeniowe okazują się wnioski formułowane przez Marka Zychlę w „Impostorium” – drugim tomie jego młodzieżowej dylogii, rozpoczętej przez „Inspektorium”. Ale wnioski te, tym samym, czynią tę powieść co najmniej intrygującą. Nie chcę streszczać fabuły. W powieści opartej na tak widowiskowych, chwytliwych twistach wiązałoby się to z nazbyt szeroki obnażeniem ważnych …

„Widzę, że interesuje cię ciemność” to powieść reklamowana jako mroczny kryminał, ale niedalece jej do rasowej opowieści grozy. A przywołane w okładkowym blurbie przez Wojtka Chmielarza porównania do „Twin Peaks” są jak najbardziej trafione. Owszem, nie jest określanie powieści Illariona Pawliuka mianem mrocznego kryminału błędem sensu stricte, bo fabuła powieści oscyluje przede wszystkim wokół dwóch, powiązanych ze sobą wątków – …

„Utkanie form ludzkich” to kolejny tytuł w powiększającym się portfolio Macieja Klimka, znanego szerzej jako Klimkovitz – nietuzinkowego artysty, który z fana grozy wszelakiej przeobraził się wpierw w twórcę niepokojących, psychodelicznych grafik, a w następstwie tych eksploracji, także w literata. Tym razem siły połączył z Michałem J. Sobocińskim, autorem uniwersum „Wieszczby Końca Czasów”. Ma już Maciej samodzielną „Księgę Krzyku” – …

Przyznaję, długo zbierałem się do napisania czegoś o”Katli” – pierwszym tomie „Somnautów” Magdaleny Świerczek – Gryboś. Nie dlatego, że to zła książka. Wręcz przeciwnie. Ale bardziej dlatego, że cokolwiek napiszę, nie oddam w pełni jej złożoności, co byłoby dla tak dobrego tytułu po prostu krzywdzące. „Somnauci” to fantasy? Cóż, na pierwszy rzut oka mogłoby się tak zdawać. Islandzka wyspa, zatrzymana …

“Dławiący horror” to świeży na rynku zbiór opowiadań grozy autorstwa mistrza heroic fantasy Roberta E. Howarda. I choć postać tłumacza (Jerzy Łoziński) i jego „odważne posunięcia” w tłumaczeniu wzbudziły pewne kontrowersje już w chwili zapowiedzi, to jednak warto zwrócić uwagę, że tom ten zawiera klika klasycznych nowel, jakie szanujący się fan horroru zwyczajnie znać powinien. To nie jest pierwsze wydanie …

„Tonery” od duetu Budziński / Klimek nie do końca mnie zaskoczyły. Ale mogę zrozumieć tych, których zniesmaczyły i odepchnęły, zwłaszcza, jeśli sięgał po nie czytelnik nie zaznajomiony z tak specyficzną konwencją, jaką jest horror ekstremalny. Sam przesadnym miłośnikiem tego stylu nie jestem. Przeładowanie makabrą bardzo często (choć nie zawsze) nie prowadzi do niczego konkretnego, jest epatowaniem okrucieństwem, nastawionym li tylko …

„Listonosz” Dawida Brina to kolejny literacki klasyk, przywoływany współcześnie przez polskich wydawców, przychylnie (ale zachowawczo) spoglądających na literaturę z szeroko rozumianego science fiction. Zachowawczo, bo dużo pojawia się „bezpiecznych” wznowień klasyków literackich, a niewiele (co nie oznacza, że nic) nowalijek. Zwłaszcza młodych autorów, czy też starszych tekstów, które nie doczekały się jeszcze polskich wydań dotychczas. I nie, że narzekam zupełnie …

Literatura dla dzieci i młodzieży to rzecz chyba najtrudniejsza do napisania. Sztuką jest pisać tego typu książki, nie wpadając w nadmiernie moralizatorskie tony, a jednocześnie stworzyć wartościowy przekaz. Nie stracić relacji z młodym odbiorcą, a jednocześnie napisać coś, co potrafi zachwycić (czasem) także i dorosłego czytelnika, który dostrzeże w dziele potencjał oddziaływania na młode umysły. Radek Rak to autor, który …

Szczerze mówić, estetyka wielkich mechów nigdy nie była dla mnie przesadnie atrakcyjna. Ale po „Dawrunnera” sięgałem z nadzieją, z jednego, bardzo oczywistego powodu – nazwiska scenarzysty na okładce. Olbrzymie roboty to pewien stały element wpierw azjatyckiej (a teraz już też poniekąd globalnej) popkultury. Nic dziwnego, potężne maszyny, z często zamkniętym niby w metalowej puszcze, fizycznym, żywym operatorem, stojącym w szranki …