Gorący temat

Classic Layout

Czarna skrzynka – gra w udawanie idealnego życia [recenzja]

Dawid Kain to autor w pewnym stopniu już na polskim rynku weird ikoniczny. Znacząca ilość publikacji (solo, lub w duetach), bezkompromisowe obnażanie absurdów współczesnego świata i równie bezpardonowe grzebanie się we wnętrznościach ludzkiej psychiki ugruntowało jego rynkową pozycję, mimo że pozostawiło jednocześnie w swoistym niszowym cieniu literatury gatunkowej, nie pozwalając przebić się szerzej, do mainstreamu. Co nie zmienia faktu, że …

Czytaj dalej

Aż zobaczycie ogień – nowa powieść w konwencji flintlock fantasy od autora “Mitoświata” [recenzja]

Po każdą nową powieść Pawła Majki sięgam z graniczącą z pewnością nadzieją, że znów będzie dobrze. Jakże odmienne uczucie, od czasów jego debiutanckiego „Pokoju Światów”, kiedy autora jeszcze nie znałem zupełnie, a po lekturze okładkowego opisu, kołatało mi w głowie uporczywe: „to się nie może udać!” A jednak się udało. I to tak bardzo, że nadal uznaję „Pokój światów”, wraz …

Czytaj dalej

Poświst. Folk noir – opowieść o stracie [recenzja]

„Poświst” to druga już — po “Dwie i pół duszy” – powieść Justyny Hankus, okraszona sugestywnym podtytułem „folk noir”, który po lekturze tej książki zdaje się sugerować kształtowanie przez autorkę niejako nowej, niezależnej literackiej konwencji. Folk noir w wykonaniu Hankus zdaje się bowiem otwierać literackie nowe ścieżki, mieszając grozę słowiańską, fantastykę szeroko rozumianą i tę jej odmianę, którą lubimy nazywać …

Czytaj dalej

Jakub Nowak – “Nie w szczepionkę” to książka o osobistych i zbiorowych sposobach pamiętania i ich przemianach [wywiad]

  Z Jakubem Nowakiem, autorem m.in. wydanej przez Powergraph powieści “Nie w szczepionkę” rozmawiam o najnowszej książce, o nostalgii za latami 90., o muzyce i problemach okresu transformacji. Zapraszam.   Jak się wraca do minionego? Do czasów, których już nie ma? To był trochę dziwny powrót, pełen sprzeczności. Przez te wszystkie lata zdążyłem zapomnieć, że sytuacje, które były patologiczne, pełne …

Czytaj dalej

Pięć grzechów głównych polskiego horroru

Kto pisze grozę w Polsce, ten się w cyrku nie śmieje. Parafraza znanego powiedzenia jak ulał pasuje do sytuacji na wydawniczym poletku polskiego horroru, który nie tylko dotarł do ściany, ale zaczął przypominać smutną karykaturę jakkolwiek ujętego „środowiska literackiego” Polska groza dotarła do ściany. Cierpi na grzech nadprodukcji, grzech przeniesienia ciężaru odpowiedzialności na czytelnika, który staje się decydentem w zakresie …

Czytaj dalej

Inspektorium – postapokaliptyczne young adult [recenzja]

Zacznijmy od tego, że w ogólnym ujęciu literatura spod znaku young adult – jakkolwiek szeroko rozumianego – to nie mój konik. Więc ciężko mi odnieść się w pełni do tego, jak na tle gatunku prezentuje się całościowo historia z nowej powieści Marka Zychli – „Inspektorium”. Nie zmienia to faktu jednak, że czasem zdarza mi się czytać opowieści „młodzieżowe”, choćby spod …

Czytaj dalej

Nie w szczepionkę – o tym, jacy kiedyś byliśmy [recenzja]

„Nie w szczepionkę” Jakuba Nowaka okazuje się być powieścią bardzo intymną. Na wskroś osobistą opowieścią o okresie dojrzewania, kiedy człowiek już może wszystko, ale jeszcze nie za bardzo zdaje sobie z tego sprawy. Proste prawdy o tym, jak dobry jest to czas, zaczynamy rozumieć długo po fakcie, z perspektywy człowieka już dojrzałego, kiedy życie wyzuje nas z wielu marzeń, a …

Czytaj dalej

Stara kobieta i smok – Marcin Przybyłek w najwyższej formie [recenzja]

„Stara kobieta i smok” to najnowsza powieść Marcina Przybyłka, autora kultowego cyklu „Gamedec”. Jednocześnie to tytuł, którym Przybyłek udowadnia, że miano jednego z najlepszych polskich pisarzy fantastyki przynależy mu z pewnością nieprzypadkowo. Przede wszystkim uderza w powieści rozmach kreacji świata. To z grubsza ujęty – na pierwszy rzut oka – świat rodem z fantasy, ze scentralizowaną uwagą na zaciekłych łowców …

Czytaj dalej

Piąta skóra Nigumy – queerowa opowieść o poszukiwaniu siebie [recenzja]

Mam w przypadku „Piątej skóry Nigumy” Aleksandry Bednarskiej nielichy problem. Głównie z gatunkowym przyporządkowaniem. Bo czym jest tak powieść? Do jakiej przynależy konwencji? Do horroru? Wszak opowiada o krwiożerczej bogini, która żywi się ludzkim mięsem, trzymanym na zapas w lodówce i przyobleka się w starannie wyprawione skóry swoich ofiar, ukrywając pod nimi swoje prawdziwe, rozświetlone tęczą oblicze. Jest fantastyką? Wszak …

Czytaj dalej

Pamiętam tylko ogień – bolesna (nie)pamięć [recenzja]

„Pamiętam tylko ogień” to kolejna powieść Anny Musiałowicz, w której autorka pokazuje, jak ciasno jej w jednoznacznej gatunkowej klasyfikacji. Wywodząc się z konwencji fantastyki grozy, eksploruje coraz to nowe obszary, sięga po szersze, niż owa groza, sztafaże estetyczne, jednocześnie nigdy zupełnie nie porzucając pierwotnego źródła przyjętej konwencji. „Pamiętam tylko ogień” to proza tożsama z powieścią obyczajową, ale solidnie okraszona jest …

Czytaj dalej