Gorący temat

Recenzje

Kłopoty rodu Pożyczalskich – opowieść pełna ciepła i przyjaźni [recenzja]

Pewnie zdarzało Wam się zastanawiać gdzie podziewają się liczne drobiazgi, które z całą pewnością odłożyliście na zapamiętane miejsce. Pewnie macie też od groma pojedynczych skarpet bez pary. Mary Norton już w połowie XX w. dowiedziała się gdzie znikają rzeczy i skrupulatnie opisała ten niecny proceder w “Kłopotach rodu Pożyczalskich”. Dominika, Strączek i Arietta – inaczej rodzina Pożyczalskich – to małe, …

Czytaj dalej

Książka o śmieciach – eseje o ludziach [recenzja]

Staszek Łubieński każdy temat potrafi zamienić w złoto. Tak było przy okazji fenomenalnych esejów zawartych w tomiku „Dwanaście srok za ogon”, tak też jest w przypadku śmieci. Ptaki są urodziwe i fascynujące, dlatego łatwo się nimi zachwycić. Za to śmieci powinny brzydzić i odpychać, a u Łubieńskiego fascynują nie mniej niż skrzydlate piękności. Oczywiście zdziwienie odpadkami rożni się od fascynacji …

Czytaj dalej

Pionierzy – o Polakach zmieniających bieg historii [recenzja]

“Pionierzy” Marty Dzienkiewicz to bardzo wdzięczna książka. Jest ślicznie wydana, dostarcza sporo bardzo interesującej wiedzy, a także sprawia, że można się poczuć naprawdę dumnym z bycia Polakiem. Na łamy swojej publikacji autorka wybrała dwadzieścia trzy postaci, które w jakiś sposób zapisały się złotymi zgłoskami w historii Polski lub świata. Są to w szczególności odkrywcy, wynalazcy, konstruktorzy i naukowcy, którzy dzięki …

Czytaj dalej

Hellblazer, tom 4 – brutalna melancholia [recenzja]

Drugi tom “Hellblazera” Gartha Ennisa dobitnie udowadnia, że irlandzki scenarzysta najlepsze historie tworzył w latach dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku.  Okładka do drugiego tomu Hellblazera ma w sobie dużo liryki. Jej autorem jest Glenn Fabry, który w swoich grafikach jest zazwyczaj dosadny ( by nie powiedzieć – przesadny), ale tym razem udało mu się uchwycić zarówno istotę najdłuższej serii Vertigo, jak i …

Czytaj dalej

Doom Patrol, sezon 2 – pamiętajcie o przegrywach [recenzja]

Jeden z najdziwniejszych seriali superbohaterskich powrócił z drugim sezonem. Tym razem liczy tylko dziewięć odcinków, jednak w przypadku “Doom Patrolu” wystarczy nawet jeden, by wprowadzić widzów w konsternację. Po sześciu epizodach, które można oglądać na HBO GO, zasadniczą różnicą w porównaniu z pierwszym sezonem jest widoczny brak głównego przeciwnika, z którym członkowie patrolu borykali by się przez całą  serię. Takim …

Czytaj dalej

New X-Men, tom 2: Piekło na ziemi – sugestywna wizja mutantów [recenzja]

Drugi tom serii “New X-Men” to kolejny bardzo wyrazisty ślad jaki zostawia po sobie Grant Morrison w uniwersum mutantów Marvela. X-Men znaleźli się w nieciekawej dla siebie sytuacji. Po ostatnich wydarzeniach cały świat patrzy im na ręce, profesor Xavier umiera uwięziony w ciele swojej siostry bliźniaczki. Ta z kolei przejęła ciało Xaviera i uciekła w kosmos. Teraz Cassandra Nova powraca …

Czytaj dalej

Stargirl – serialowy miks komiksowych sprzeczności [recenzja]

“Stargirl” na pierwszy rzut oka wydaje się być serialem przeznaczonym wyłącznie dla młodzieży, ale i starszy odbiorca będzie w stanie czerpać przyjemność z seansu i znajdzie tu wiele popkulturowych smaczków. Oglądanie superbohaterskich seriali ze stacji The CW (jak “Arrow” czy “Flash”) ma jeden wspólny mianownik – po pewnym czasie człowiek po prostu od nich odpada, przytłoczony ciężarem wszędobylskiej politycznej poprawności, …

Czytaj dalej

Małgosia i Jaś – symbolika ponad historię [recenzja]

Odświeżanie klasycznej tematyki przez Hollywood nie ma zamiaru dobiec końca. Mimo, że „Jaś i Małgosia” tak w kinach jak i popkulturze pojawiali się dość często, wraz z początkiem roku przyszło nam zmierzyć się z ich przygodami po raz kolejny. Mimo tego, że tematyka zakrawa na odgrzewany kotlet, Osgood Perkins to jeden z takich reżyserów, który miał u mnie spory kredyt …

Czytaj dalej

Niebo, ptaki i robaki – porozmawiajmy o śmierci trochę inaczej [recenzja]

Debiutancki zbiorek Anny Marii Wybraniec – „Niebo, ptaki i robaki” może sprawiać wrażenie skromnego. Jednak skromny jest tylko objętościowo – zaledwie 200 stron. W treści to kolejny przykład tomiku polskiej grozy, do granic wypełnionego. I ujęty całościowo, praktycznie w żadnym  fragmencie nie okazuje słabości.  Po publikacjach Zdanowicza, czy Bielawskiego, weirdowe środowisko okazuje się bogatsze tym razem o publikację płci przeciwnej. …

Czytaj dalej