Na takie książki dla dzieciaków jak „Księgi Mroku” czeka się latami. Wszystko tutaj jest perfekcyjnie dograne, emocje sięgają zenitu, strachy straszą jak trzeba, a perypetie bohaterów angażują emocje czytelnika. Długi wstęp i ciągnące się wprowadzenie do fabuły? Nie u White’a. Tutaj wir przygody wciąga od pierwszej strony. Alex postanawia zniszczyć zeszyty, w których zapisuje wymyślane przez siebie historie z dreszczykiem. …
Czytaj dalejKsiazki
Kici tyci kociorożec – i warto mieć marzenia [recenzja]
„Kici tici kociorożec” to książka tak obłędnie słodka jak Kicia na okładce. Ilustracja z puchatym kociakiem z wielkimi oczami mówi wszystko – rozpłyniecie się w trakcie lektury. I to nie tylko za sprawą urokliwych obrazków. Kicia marzy o tym, żeby być jednorożcem, ba, ona uważa, że jest jednorożcem. Niestety znajomi, Papuga i Gekon, przez cały czas przypominają, że przecież Mała …
Czytaj dalejPętla – udane balansowanie na pograniczu grozy [recenzja]
Kamil Staniszek swoją „Pętlą” bardzo mnie zaskoczył. Po dość mocno (aż za bardzo) egzaltowanym wstępie zaczyna snuć opowieść smutną, przesyconą nostalgią, ale też bardzo sprawnie poprowadzoną. I choć finał jest niejako spodziewany, to nie psuje odbioru całości, a wręcz utwierdza nas w przekonaniu, że autor całość starannie zaplanował i konsekwentnie realizował przyjętą linię fabularną. Dużo w książce Staniszka mocno podkreślanej, …
Czytaj dalejZapomniany – kolejna opowieść o złu kryjącym się w ludziach [recenzja]
Nowa powieść Adriana Bednarka – „Zapomniany” to kolejny przykład, że pisarz lubuje się w kreacji czarnych charakterów. Ale z jednoznaczną oceną jego najnowszego tytułu mam problem. Z jednej strony dużo tu nielogiczności, przez które fabuła rozłazi się w szwach, a z drugiej jest w tej prozie coś, co każe mi czytać od pierwszej do ostatniej strony. Rok 2005. Patryk i …
Czytaj dalejWilcza rzeka – to nie jest kraj dla samotnych matek [recenzja]
„Wilcza rzeka” Wioletty Grzegorzewskiej rozbiła mnie emocjonalnie i zostawiła z poczuciem, że właśnie wydarzyło się coś ważnego. Pisarka znów sięga po charakterystyczną dla siebie prozę autobiograficzną, żeby opowiedzieć o tym, o czym tak normalnie się nie mówi – o nieudanym małżeństwie z alkoholikiem, ucieczce od toksycznej relacji i składaniu swojego życia na nowo. Powieściowa Wiola decyduje się opuścić swój dom …
Czytaj dalejEmil i my – ćwiczenia z empatii [recenzja]
Czekałam na książkę „Emil i my” Magdaleny Moskal tak bardzo, jakby to miało być co najmniej moje dzieło. Kibicowałam Magdzie ze wszystkich sił, bo to od niej uczyłam się myśleć o sobie jako o matce dziecka z niepełnosprawnością. „Wyrzucone poza nawias społeczeństwa matki dzieci z niepełnosprawnością szukają więc sobie podobnych na Instagramie i innych portalach społecznościowych. Ja też jestem wdzięczna …
Czytaj dalejDo jutra – Jeffery Deaver nadal w formie? [recenzja]
Drugi tom nowej serii Jeffery’ego Deavera z Colterem Shawem w roli głównej to chwytliwie skonstruowany thriller, w którym jednak ciekawsza od głównej osi fabularnej okazuje się ta druga, prowadzona w tle i rozwijana z tomu na tom. Jeffery Deaver to pisarz, który już lata temu podbił rynek znakomita serią thrillerów o Lincolnie Rhyme’ie, ale też autor świetnych nowel z genialnymi …
Czytaj dalejObcy 4: Przebudzenie – ostatni powrót Ripley [recenzja]
Wydawnictwo Vesper sukcesywnie publikuje beletryzacje kolejnych scenariuszy filmów z uniwersum Obcego. Część czwarta, którą w przeciwieństwie do poprzednich, zamiast Alana Deana Fostera zaopiekowała się Ann Carol Crispin ma być ostatnią – ale zdecydowanie stanowi godne pożegnanie z uniwersum. Filmowa wersja Obcego: Przebudzenie to dzieło dość specyficzne. Spora dawka tandetnego humoru, zdecydowanie mniej defetystyczny wydźwięk całości, a w miejsce tegoż znacząco …
Czytaj dalejNeoloegendy krakowskie – urban tales po krakosku [recenzja]
„Neolegendy krakowskie” zaoferowały mi coś znacząco odmiennego, od tego, czego spodziewałem się sięgając po ową antologię. Co nie znaczy, że lektura zawiodła – wręcz przeciwnie. To nie przetworzone przez autorów klasyczne krakowskie legendy i podania, ale próba budowania nowej – choć bezsprzecznie osadzonej w tożsamości kulturowej Krakowa – miejskiej mitologii. Czy miasta potrzebują legend? Myślę, że w jakimś stopniu są …
Czytaj dalejNad życie. Czego uczą nas umierający – rozmowy o przemijaniu [recenzja]
– Gdyby coś mi się stało, opiekuj się naszym synkiem. – Pamiętaj, że nie chcę zdjęcia na nagrobku. – W razie czego ubierz mnie w tą sukienkę z koronkowymi rękawami. Rzucamy czasami do siebie, w chwilach nagłej refleksji, czując powiew śmiertelności na karku. Wszyscy idziemy w tym samym kierunku, umierając po trochu każdego dnia. I choć okres pandemii przypomniał nam …
Czytaj dalej
Badloopus W pętli popkultury