Gorący temat

Ksiazki

Zapomniany – kolejna opowieść o złu kryjącym się w ludziach [recenzja]

Nowa powieść Adriana Bednarka – „Zapomniany” to kolejny przykład, że pisarz lubuje się w kreacji czarnych charakterów. Ale z jednoznaczną oceną jego najnowszego tytułu mam problem. Z jednej strony dużo tu nielogiczności, przez które fabuła rozłazi się w szwach, a z drugiej jest w tej prozie coś, co każe mi czytać od pierwszej do ostatniej strony. Rok 2005. Patryk i …

Czytaj dalej

Wilcza rzeka – to nie jest kraj dla samotnych matek [recenzja]

„Wilcza rzeka” Wioletty Grzegorzewskiej rozbiła mnie emocjonalnie i zostawiła z poczuciem, że właśnie wydarzyło się coś ważnego. Pisarka znów sięga po charakterystyczną dla siebie prozę autobiograficzną, żeby opowiedzieć o tym, o czym tak normalnie się nie mówi – o nieudanym małżeństwie z alkoholikiem, ucieczce od toksycznej relacji i składaniu swojego życia na nowo. Powieściowa Wiola decyduje się opuścić swój dom …

Czytaj dalej

Emil i my – ćwiczenia z empatii [recenzja]

Czekałam na książkę „Emil i my” Magdaleny Moskal tak bardzo, jakby to miało być co najmniej moje dzieło. Kibicowałam Magdzie ze wszystkich sił, bo to od niej uczyłam się myśleć o sobie jako o matce dziecka z niepełnosprawnością. „Wyrzucone poza nawias społeczeństwa matki dzieci z niepełnosprawnością szukają więc sobie podobnych na Instagramie i innych portalach społecznościowych. Ja też jestem wdzięczna …

Czytaj dalej

Do jutra – Jeffery Deaver nadal w formie? [recenzja]

Drugi tom nowej serii Jeffery’ego Deavera z Colterem Shawem w roli głównej to chwytliwie skonstruowany thriller, w którym jednak ciekawsza od głównej osi fabularnej okazuje się ta druga, prowadzona w tle i rozwijana z tomu na tom. Jeffery Deaver to pisarz, który już lata temu podbił rynek znakomita serią thrillerów o Lincolnie Rhyme’ie, ale też autor świetnych nowel z genialnymi …

Czytaj dalej

Obcy 4: Przebudzenie – ostatni powrót Ripley [recenzja]

Wydawnictwo Vesper sukcesywnie publikuje beletryzacje kolejnych scenariuszy filmów z uniwersum Obcego. Część czwarta, którą w przeciwieństwie do poprzednich, zamiast Alana Deana Fostera zaopiekowała się Ann Carol Crispin ma być ostatnią – ale zdecydowanie stanowi godne pożegnanie z uniwersum. Filmowa wersja Obcego: Przebudzenie to dzieło dość specyficzne. Spora dawka tandetnego humoru, zdecydowanie mniej defetystyczny wydźwięk całości, a w miejsce tegoż znacząco …

Czytaj dalej

Neoloegendy krakowskie – urban tales po krakosku [recenzja]

„Neolegendy krakowskie” zaoferowały mi coś znacząco odmiennego, od tego, czego spodziewałem się sięgając po ową antologię. Co nie znaczy, że lektura zawiodła – wręcz przeciwnie. To nie przetworzone przez autorów klasyczne krakowskie legendy i podania, ale próba budowania nowej – choć bezsprzecznie osadzonej w tożsamości kulturowej Krakowa – miejskiej mitologii. Czy miasta potrzebują legend? Myślę, że w jakimś stopniu są …

Czytaj dalej

Nad życie. Czego uczą nas umierający – rozmowy o przemijaniu [recenzja]

– Gdyby coś mi się stało, opiekuj się naszym synkiem. – Pamiętaj, że nie chcę zdjęcia na nagrobku. – W razie czego ubierz mnie w tą sukienkę z koronkowymi rękawami. Rzucamy czasami do siebie, w chwilach nagłej refleksji, czując powiew śmiertelności na karku. Wszyscy idziemy w tym samym kierunku, umierając po trochu każdego dnia. I choć okres pandemii przypomniał nam …

Czytaj dalej

Spinalonga. Wyspa trędowatych – reporterska opowieść o wykluczeniu [recenzja]

„Spinalonga. Wyspa trędowatych” to wstrząsający reportaż Małgorzaty Gołoty o leprozorium, które miało być miejscem opieki, a stało się więzieniem dla ludzi dotkniętych chorobą Hansena. Trąd – dla wielu przekleństwo i widoczne piętno będące karą za grzechy. Tak wierzono przez tysiące lat, nawet w XX wieku, kiedy chorobę Hansena udawało się skutecznie leczyć. Chorych wykluczano społecznie, a na całym świecie tworzono …

Czytaj dalej

Gdyby Nina wiedziała – rodzinna powieść drogi [recenzja]

„Gdyby Nina wiedziała” to oparta na prawdziwych wydarzeniach opowieść o trzech kobietach i trudnych relacjach, które je łączą. Dawid Grossman nie kokietuje i nie zabawia czytelnika. To wymagająca, duszna proza, która pochłania czytelnika i nie pozwala mu na chwile wytchnienia. Wera jest seniorką rodu. Po śmierci ukochanego męża trafiła do jugosławiańskiego obozu, o którym mówiono, że był gorszy niż Auschwitz. …

Czytaj dalej

Zamach – gorzki, realistyczny obraz polskich służb wywiadowczych [recenzja]

„Zamach” Macieja Liziniewicza to książka zupełnie odmienna od tego, co autor zaserwował w serii o Żegocie Nadolskim – mieszance pełnokrwistej powieści historycznej z okresu Polski szlacheckiej, z domieszką grozy. Tutaj mamy Polskę na wskroś współczesną, taką, jaką widzimy za oknem oraz świetnie zilustrowany świat służb wywiadowczych i krajowej polityki. Ale też zamach dokonany na świątecznym jarmarku w Wadowicach przez islamskiego …

Czytaj dalej