Gorący temat

Tag Archives: Dom Wydawniczy Rebis

Ostatni brzeg – bolesny realizm przemijania w cieniu atomowej zagłady [recenzja]

„Ostatni brzeg” Nevila Shute to najsmutniejsza powieść, jaką będziecie mieli okazję przeczytać. Jej ponury, depresyjny i gorzki przekaz jest jednak nadal boleśnie aktualny. Może w mniejszym stopniu, niż w okresie, kiedy powstawała, bo i widmo nuklearnej zagłady nieco się od nas oddaliło, nie kładzie się już tak długim cieniem nad naszą codziennością. Jednak zagrożenie wynikające z nieposkromionych ambicji dominacji jednym …

Czytaj dalej

Przemek Corso – Chcemy wierzyć w kłamstwa, którymi karmią nas social media [wywiad]

Z Przemkiem Corso, autorem m.in. powieści „Serca twego chłód” rozmawiamy o tym, na ile przypomina głównego bohatera swojej książki, jak szkodliwe są social media i czy to dobrze, że czytelnicy kochają antybohaterów. Miłośnik muzyki, płyt winylowych i prostych przyjemności. Mam wrażenie, że ten opis doskonale do Ciebie pasuje. Miłośnik, pasjonat – tak. Ale nie płyt winylowych i nie muzyki. Chociaż …

Czytaj dalej

Serca twego chłód – gorzki obraz współczesnego społeczeństwa [recenzja]

„Serca twego chłód” to powieść o seryjnym mordercy. Ale takie postawienie sprawy spłyca i treść i przekaz tej książki. Bo opowieść Przemka Corso to coś więcej, niż zwyczajny thriller o psychopacie. Literatury w takim schemacie mamy na naszym rynku mnogość. Ale takiej jak ta z pewnością jeszcze nie było. Kuba jest bezwzględnym, seryjnym mordercą. Takim, który działa od lat, który …

Czytaj dalej

Patrz, jak spadam – sugestywna opowieść o niewyobrażalnej rozpaczy [recenzja]

„Patrz jak spadam” Monsa Kallentofta to przykład literatury znakomitej, ujmującej i nie pozostawiającej obojętnym. I nawet nie przez kryminalną intrygę – bowiem ta jest mocno tendencyjna i w ogólnym trzonie przewidywalna – ale przez ładunek emocjonalny, który sama opowieść ze sobą niesie. Szesnastoletnia Emme – córka Tima i Rebecki Blancków – znika bez śladu w czasie wyjazdu na Majorkę z …

Czytaj dalej

Księga Etty. Droga donikąd, tom 2 – pierwsze queerowe postapo? [recenzja]

Księga Etty to drugi tom trylogii „Droga donikąd” Meg Elison, stanowiącej ponurą, dystopijną wizję świata, kiedy tajemnicza choroba w znacznym stopniu redukuje globalną populację kobiet, a wiele z porodów kończy się śmiercią zarówno matki i dziecka – szczególnie, jeśli rodzi się dziewczynka. Autorka nakreśla wizję przyszłości zdominowanej przez mężczyzn, przypominając jednocześnie, jak trudno być kobietą, kiedy znikną, rozmyją się kruche …

Czytaj dalej

Księga bezimiennej akuszerki – samotna kobieta w postapokaliptycznym świecie [recenzja]

„Księga bezimiennej akuszerki” to początek ponurej, dystopijnej trylogii „Droga donikąd” Meg Elison. A jednocześnie powieść, która boleśnie przypomina, jak trudne jest bycie kobietą. Nie tylko w świecie postapo. Tajemnicza gorączka doprowadziła do śmierci większości kobiet, ale też części mężczyzn. Praktycznie każdy poród kończy się śmiercią noworodka, a w wielu przypadkach – także matki. W obliczu tak dramatycznych zdarzeń rozsypuje się …

Czytaj dalej

Polska piekłem kobiet – 4 literackie przykłady, że możemy mieć jeszcze gorzej

W 1929 r. Tadeusz Boy-Żeleński we wstępie do zbioru swoich esejów pisał: „Das grösste Verbrechen des Strafgesetzes — „największą zbrodnią prawa karnego” — nazwał niemiecki uczony paragraf, obowiązujący dotąd we wszystkich prawie ustawodawstwach, a naznaczający ciężkie kary za przerwanie ciąży. Kary te grożą zarówno matce, jak tym, którzy jej w przerwaniu ciąży pomagają.” Te słowa padły w innej Polsce, w …

Czytaj dalej

Serca bicie. Biografia Andrzeja Zauchy – Własną drogą szedł [recenzja]

Na tom „Serca bicie. Biografia Andrzeja Zauchy” czekałam od lat, nawet nie wiedząc, że czekam. Brakowało mi na rynku książki o jednym z najwspanialszych polskich artystów, zdjęć drukowanych na papierze, bo w sieci jest ich tak mało, wspomnień, przeplatanych z biografią, które można by czytać przy dźwiękach piosenek wyśpiewywanych przez Zauchę. I w końcu jest, wspólne dzieło Katarzyny Olkowicz i …

Czytaj dalej

Dolina – ciąg dalszy mrocznych losów komisarza Servaza [recenzja]

Przyznaję trochę ze wstydem, że „Dolina” to pierwsza książka Bernarda Miniera, jaka trafiła w moje ręce. I z każdą przeczytaną stroną pogłębiało się uczucie żalu, że stało się to dopiero teraz. Najnowszą powieścią francuski autor kupił mnie bezkrytycznie. Duszna, niepokojąca atmosfera, mroczne cienie przeszłości, które zaczynają wyciągać macki po komisarza, a do tego tajemnicze morderstwa w odizolowanej dolinie górskiej, w …

Czytaj dalej

Per aspera ad astra – kosmos bardziej nieprzyjazny, niż moglibyśmy sądzić [recenzja]

Rzadko kiedy tytuł powieści jest tak adekwatny, tak dobrze dopasowany do treści książki, jak w tym przypadku. „Przez trudy do gwiazd” idealnie oddaje to, co Robert Szmidt serwuje nam w pierwszej części swojego nowego cyklu, będącego prequelem serii „Pola dawno zapomnianych bitew”. I znów okazuje się, że autor doskonale odrobił zadanie domowe z zakresu kreowania klasycznej space opery. „Per aspera …

Czytaj dalej