Drugi tom zbiorczy „Przysięgi” cechuje większy fabularny mistycyzm, niż miało to miejsce w części pierwszej, bardziej zorientowanej na martinowskie fantasy o dworsko – politycznych spiskach. I godnie wieńczy opowieść, która zachwyca – szczerze – bardziej w warstwie graficznej. Zwłaszcza że udało się uniknąć grafikowi pewnych potknięć z tomu pierwszego. Już okładka tomu zwiastuje, czego w kwestii rysunku możemy się spodziewać. …
Czytaj dalej
Badloopus W pętli popkultury