“Moja przyjaciółka opętana” to powieść, która niekoniecznie wpisuje się w potoczne wyobrażenie literackiego horroru, jakie funkcjonuje w naszym kraju. To w dużej mierze powieść obyczajowa, choć ze zgrabnie zaimplementowanymi motywami grozy. Co nie zmienia faktu, że to świetna lektura z gorzkim komentarzem wobec amerykańskiej klasy średniej. Jest rok 1988. Abby i Gretchen to najlepsze przyjaciółki, już od wczesnej podstawówki. Mimo, …
Czytaj dalejHitman, tom 3 – nieubłagana ewolucja bohatera [recenzja]
Trzeci tom zbiorczy „Hitmana” nieco odstaje dawką humoru od tomu wcześniejszego. Jest poważniej, z nutą nostalgii i bez aż tak wielkiej ilości szyderstwa. Ale, mimo tego, to nadal Hitman. I to nadal Garth Ennis w dobrej formie. Jak przystało na przygody Tommy’ego Monaghana, znajdziemy tu mnóstwo bezpardonowej przemocy i ulicznie rozumianą sprawiedliwość, która egzekwowana jest za pomocą wielkich spluw i …
Czytaj dalejNimfa – wszystkie grzechy debiutanta [recenzja]
„Nimfa” Andrzeja Konefała to literacki debiut, a ja – przyznaję – zwykłem oceniać debiuty z pewną dozą pobłażliwości, na jaką nie pozwalam sobie u autorów doświadczonych. Pewne literackie nieobycie jestem skłonny wybaczyć (choć go nie przemilczę), jeśli tylko autor wykazuje pewną dozę potencjału, rodzącą nadzieję, że następnym razem będzie lepiej. I z takim przypadkiem mamy do czynienia tutaj. „Nimfa” ma …
Czytaj dalejKoszmary – jednym słowem: arcydzieło! [recenzja]
Wystarczyłoby powiedzieć, że to następny komiks inspirowany prozą samego H. P. Lovecrafta. To stwierdzenie raczej wyczerpuje gros wymagań współczesnego fana horrorów, bowiem trudno szukać mistrza wybitniejszego i bardziej niedoścignionego, niż właśnie Lovecraft, który wywarł ogromny wpływ na popkulturę. Jednak ciągłe powielanie schematów lovecraftowskich przez twórców grozy z jednej strony może być już nużące, a z drugiej – debiutancki album Michele …
Czytaj dalejWojciech Gunia – pisanie jest dla mnie autoterapią [wywiad]
Z Wojciechem Gunią, autorem zbiorów opowiadań “Powrót”, “Miasto i rzeka” oraz powieści “Nie ma wędrowca” rozmawiamy o najnowszej książce pt. “Dom Wszystkich snów”, o odkształceniach rzeczywistości, wewnętrznych lękach, gatunku weird i o przyszłości literatury. Czym jest weird? Może to tendencyjne pytanie, ale w kontekście twojej twórczości nie sposób go nie zadać. Jakie są podstawowe wytyczne, które opowiadanie czy powieść w …
Czytaj dalejNiełatwo być Mikołajem w Gotham – komiksowe opowieści świąteczne
Święta Święta… A jeśli święta, to warto sprawdzić jakie bożonarodzeniowe historyjki zaserwowali nam komiksiarze. Ostrzegam, nie są to wersje słodkie i grzeczne. To opowieści o tym, jak trudno być elfem, jak ciężki bywa los Mikołaja, i że Boże Narodzenie wcale nie cieszy każdego. Hellblazer – Pan Tańca (Garth Ennis Hellblazer, tom 1. Egmont 2020) „Hellblazer” to seria komiksowa, która …
Czytaj dalejŻałobnica – przeszłość zawsze kładzie się cieniem [recenzja]
„Żałobnica” to moje pierwsze spotkanie z prozą Roberta Małeckiego. Ale z pewnością nie ostatnie. A w przypadku tej powieści sprawdza się zasada, że im bardziej autor skupia się na obyczajowej warstwie fabuły, tym lepiej wypada całość historii. Tak było choćby w znakomitym „Żmijowisku” Wojciecha Chmielarza, czy w jego, równie dobrej „Wyrwie”. Albo też u Jakuba Ćwieka, w jego „Topieli”, gdzie …
Czytaj dalejSuperman. Amerykański obcy – nostalgiczna podróż do korzeni Człowieka ze Stali [recenzja]
„Superman. Amerykański obcy” to jeden z najlepszych tytułów o Człowieku ze Stali, jakie miałem okazję przeczytać. Po lekturze z zastanawiałem się dłuższą chwilę, jak to się stało, że Max Landis – nominowany w 2017 roku do Nagrody Eisnera za scenariusz tego albumu, jakimś cudem jej nie zdobył. Amerykański obcy to siedem opowieści, z których każda – w mniejszym lub większym …
Czytaj dalej100 naboi. Brat Lono – krwawa opowieść o próbie odkupienia w cieniu meksykańskiego kartelu [recenzja]
Nie do końca potrzebnie duet Azzarello / Risso podpina się z komiksową historią „Brat Lono” pod swoją sztandarową serię „100 naboi”. Wydaje się być to zabiegiem czysto marketingowym, by zapewnić lepszą sprzedaż tym stęsknionym za zakończoną definitywnie sagą o Minutemanach czytelnikom. A po prawdzie mogłaby to być opowieść zupełnie niezależna, typowy oneshot, bo jako taka „Brat Lono” sprawdza się doskonale. …
Czytaj dalejGlatz. Kraj Pana Boga – retro kryminał z górnej półki [recenzja]
Tomasz Duszyński w drugiej części serii retro kryminałów – „Glatz. Kraj Pana Boga” – udowadnia, że jeśli nie jest najlepszym autorem w tym gatunku, to z pewnością należy do ścisłej jego czołówki. Nowy tom sięga może po mniej wątków politycznych, niż miało to miejsce w części pierwszej, jednak to nie przeszkadza autorowi ponownie zaserwować czytelnikom pełnokrwisty kryminał, sprawnie zaimplementowany w …
Czytaj dalej
Badloopus W pętli popkultury