Polska groza cierpi na kompleksy. Bardzo chciałaby dorównywać zachodnim wzorcom, wypluwając przez to z siebie coraz to nowe, mniej lub bardziej udane kalki zagranicznych trendów. I dopiero, kiedy zaczyna odrzucać ślepe podążanie za modą, za wzorcami opowiedzianymi już dziesiątki razy, potrafi zaskoczyć. Świeżością, oryginalnością. Tak jest z „Diabłem zza okna” Anny Musiałowicz, który pokazuje, że umiejętne przetworzenie starych motywów może …

Polska edycja komiksu Marka Waida (scenariusz) i Chrisa Samnee (scenariusz i rysunki) ma znacznego pecha, bowiem miała trafić na polski rynek skorelowana z debiutem swojej bohaterki na kinowym ekranie. A film, niestety, zalicza spory poślizg, ze względu na epidemię koronawirusa. Cóż, może jednak będzie on stanowił osłodę dla tych, którzy na pierwszy wielkoekranowy występ Black Widow z niecierpliwością czekali? Bowiem …

Drugi tom trylogii „Czerwone żniwa” Pawła Majki i Radka Rusaka – „Trzeci front”, okazuje się nie tylko trzymać poziom „jedynki”, ale wręcz go przebijać. Dynamizmem, rozmachem i – co najważniejsze – mocnej rozbudowanym wątkiem fantastycznym. Z jednej strony w „Trzecim froncie” mamy wszystko, co serwowali nam autorzy na starcie „Czerwonych żniw”. Jest tu mnóstwo akcji, jest kreowana z rozmachem wizja …

PTSD czyli syndrom stresu pourazowego (post traumatic stress disorder) jest wykorzystywany w popkulturze dość często, jako bardzo nośny temat, który można obudowywać historiami w licznych ramach gatunkowych. W przypadku komiksu Singelina sama historia nie jest ani szczególnie nowatorska, ani nadmiernie zajmująca. Już o wiele lepiej motyw ten na opowieść przetworzył w powieści „Horyzont” Jakub Małecki. Jednak to, czym broni się …

Ta książka jest przerażająca. Przeraża swoim autentyzmem, swoją skrupulatnością kreacji, która obnaża nie dość, że nasze największe lęki, to i najboleśniej doskwierające wady. Jeśli nigdy wcześniej nie mieliście okazji czytać prozy Wojciecha Chmielarza, to śmiało, sięgnijcie po „Wyrwę”. To jego najlepsza, jak dotychczas, powieść. Chmielarz się rozwija. Ewoluuje. Od zgrabnych, choć prostych, plastycznie kreowanych kryminałów zmierza konsekwentnie ku powieści bardziej …

„Żywa stal” dobitnie pokazuje, jak wiele mamy jeszcze do nadrobienia w temacie światowego komiksu, jeśli takie twory, jak ta argentyńska perełka tyle lat umykały naszej uwadze. I jak wiele przez to tracimy. Mandioca nie tylko przyzwyczaiła nas do wydawania komiksów zachwycających, ale też – przy okazji – postawiła sobie za cel uzupełnianie polskiego rynku komiksowego o najważniejsze tytuły południowoamerykańskiego dorobku …

„Porcelana” zachwyca. Połączenie wiktoriańskiej scenografii Snow City z może i prostą, ale nadal urzekająca konstrukcją opowieści okazuje się by strzałem w dziesiątkę. Konstrukcja fabuły jest nieskomplikowana, może i ciut przewidywalna, co jednak – paradoksalnie – nie odbiera jej uroku. Biedna Gamine żyje na ulicy, z bandą jej podobnych złodziejaszków, którzy z pewnością nie są wzorcowym modelem rodziny. Jednak dziewczynka nie …

Jeżeli miałbym określić tę książkę jednym słowem, to powiedziałbym: uczciwa. Na tyle, na ile może być uczciwa autobiografia. I z tym przedrostkiem „auto” też nie jest do końca prawda, bowiem Elton John korzystał z usług ghostwritera – znanego dziennikarza muzycznego Alexisa Petridisa. A ujawnienie jego nazwiska w oficjalnych podziękowania potwierdza niejako tezę o uczciwości tej publikacji, bowiem zwykle ghostwriterzy pozostają …

Dobrze czasem – choć na krótką chwilę – znów być dzieckiem. Za sprawą pierwszego zeszytu serii Kręgi Magii” zatytułowanemu „Cienie na niebie” w pełni mi się to udało. I nie powiem, czekam na więcej. Komiks Kamila Murzyna to dopiero wstęp, rozpoczęcie. Nieśmiały zarys opowieści. Tak naprawdę dowiemy się niewiele o świecie, w jakim dzieje się akcja. Może jedynie to, że …

Po „Powiernika” sięgnąłem z ciekawością, skuszony opowiadaniem Franciszka M. Piątkowskiego, zamieszczonym w antologii Słowiański horror („Poroniec”). Historia zaprezentowana w noweli, mimo pewnych niedociągnięć, okazała się mieć na tyle duży potencjał, że odruchowo wyobrażałem ją sobie jako powieść, część czegoś większego, dłuższej formy. Dlatego też z lekturą „Powiernika” wiązałem duże nadzieje, które – przynajmniej po części – zostały zaspokojone. „Powiernik” to …