Gorący temat

Mariusz Wojteczek

Rrocznik '82. Kiedyś Krakus z przypadku, teraz Białostoczanin, z wyboru. Redaktor portali o popkulturze, recenzent, publicysta. Współtwórca i redaktor portalu BadLoopus – W pętli popkultury. Pisze opowiadania, które dotychczas publikował m.in. w Grabarzu Polskim, Okolicy Strachu, Bramie, Histerii oraz w antologiach, jak „Słowiańskie koszmary”, „Licho nie śpi”, „City 4”, „Sny Umarłych. Polski rocznik weird fiction 2019”, „Żertwa”, „The best of Histeria”, „Zwierzozwierz” i „Wszystkie kręgi piekła”. Laureat czwartego miejsca w konkursie „X” na dziesięciolecie magazynu Creatio Fantastica. Wydał autorskie zbiory opowiadań: „Ballady morderców” (Phantom Books 2018) oraz „Dreszcze” (Wydawnictwo IX 2021) oraz powieść „Ćmy i ludzie” (Wydawnictwo IX 2022). Pracuje nad kilkoma innymi projektami (które być może nigdy nie doczekają się ukończenia). Miłośnik popkultury i dobrej muzyki, nałogowy zbieracz książek, komiksów i płyt. Zakochany bez pamięci w swojej żonie Martynie oraz popkulturze – w takiej właśnie kolejności.

Czy to normalne? Seks, związki i statystyka – naukowe spojrzenie na partnerstwo [recenzja]

„Czy to normalne. Seks związki i statystyka” to nie zwykły poradnik. Do tych, z gruntu podchodzę nieufnie, bowiem zwykle wypełnione są pustosłowiem, tylko pozornie brzmiącym jak treść cokolwiek wartościowa. Ta książka poradnikiem jest tylko w małym stopniu, a w znaczącej większości stanowi kopalnię wiedzy o parach i relacjach w związkach ludzi z całego świata. I to wiedzy całkiem przydatnej w …

Czytaj dalej

Nie ma tego złego – zgrabna historia w klasycznej konwencji [recenzja]

„Nie ma tego złego” to fantasy w bardzo klasycznym ujęciu. Mamy brygadę, złożoną ze zróżnicowanych osobników różnych ras: od człowieka, poprzez elfa i krasnoluda, aż po goblina. I mamy walkę ze złem nadciągającym na dość urokliwą krainę. Mortka niby nie wymyślił w tej powieści niczego nowego, ale gatunkowymi kliszami bawi się nad wyraz udatnie. Kraina fantasy wykreowana w powieści jest …

Czytaj dalej

Ior – przykład, jak pisać, by dzieci chciały czytać [recenzja]

Jak bardzo żałuję, że jeszcze nie mam dzieci! Bowiem lektura „Iora” boleśnie marnuje się, czytana przez dobiegającego czterdziestki dorosłego, który nijak nie może podzielić się z młodszymi odbiorcami radością z czytania. Przynajmniej bezpośrednio. A tak właśnie „Ior” może i powinien być czytany. Zresztą, nie pora dnia, nie moment ma tu znaczenie, ale fakt, by czytać, czytać, czytać! Bowiem tak piękne, …

Czytaj dalej

Terra incognita – eksperymenty w treści i formie [recenzja]

„Terra Incognita” Łukasza Ryłko to komiks nietuzinkowy. To w dużej mierze zabawa zarówno treścią, jak i formą, która dla mniej obeznanego z klasyką polskiej fantastyki czytelnika może okazać się w odbiorze nazbyt hermetyczna. Jedynka to człowiek, uwięziony w maszynie. Zagubiony, nie pojmujący, jak znalazł się w owej metalowej, robociej powłoce, w obcym dla siebie, zupełnie nieznanym miejscu o iście postapokaliptycznej …

Czytaj dalej

Serca twego chłód – gorzki obraz współczesnego społeczeństwa [recenzja]

„Serca twego chłód” to powieść o seryjnym mordercy. Ale takie postawienie sprawy spłyca i treść i przekaz tej książki. Bo opowieść Przemka Corso to coś więcej, niż zwyczajny thriller o psychopacie. Literatury w takim schemacie mamy na naszym rynku mnogość. Ale takiej jak ta z pewnością jeszcze nie było. Kuba jest bezwzględnym, seryjnym mordercą. Takim, który działa od lat, który …

Czytaj dalej

Armaggedon House – literacki eksperyment [recenzja]

„Armageddon House” to krótka, niewiele ponad 100 – stronicowa powieść, która okazuje się jedną z najciekawszych, ale zarazem najtrudniejszych w interpretacji książek, z jakimi miałem okazję kiedykolwiek się zetknąć. I po lekturze nadal nie jestem do końca pewien, nawet nie tyle, czy moje dywagacje na jej temat są słuszne, ale czy jednoznaczna interpretacja w przypadku szerszego grona czytelników jest w …

Czytaj dalej

Cień Judasza – nowe obiecujące nazwisko na polskiej scenie kryminalnej [recenzja]przedpremierowo 

„Cień Judasza” okazuje się być naprawdę ciekawym kryminalnym debiutem, w którym może i miejscami widać jeszcze pewne stylistyczne nieobycie autorki, ale w którym jednocześnie da się wyczuć zwiastun naprawdę dużego drygu do pisania kryminalnych opowieści. Historia prowadzona jest w dwóch planach czasowych, które dzieli okres dziesięciu lat. W czasie wiejskiego festynu w lipcu 2005 roku ginie jedna z dziewcząt, Aneta. …

Czytaj dalej

Zabawki . Antologia kobiecych opowiadań grozy – kobiety piszą inaczej [recenzja]

Kobiety piszą inaczej. Nie tylko grozę – choć tej właśnie przyglądam się poprzez pryzmat opowiadań zawartych w antologii „Zabawki” – ale każdy gatunek, jaki podejmują. I nie, z zasady nie piszą gorzej. Zresztą, każdy tekst, każdy utwór winien być oceniany jakościowo. Nie przez spojrzenie na płeć autora, ale jako literacki produkt sensu stricte. Jednak kobiety piszą inaczej. Inna jest w …

Czytaj dalej

Prószyński. Odwieczne pieśni – cudze chwalicie… [recenzja]

Koncepcja edukacji za pomocą komiksu nie jest w naszym kraju szerzej rozpowszechniona, a te nielicznie pojawiające się projekty, niestety wiosny nie czynią, tym bardziej, że różnie jest z ich jakością. Dlatego wydawnictwa takie, jak „Prószyński. Odwieczne pieśni” to doskonały przykład, że można zrobić w Polsce dobry komiks edukacyjny. Słyszeliście kiedyś o Kazimierzu Prószyńskim? Spokojnie, ja też nie. To jedna – …

Czytaj dalej

Mój cień jest różowy – nie taki straszny, ten cały gender [recenzja]

„Mój cień jest różowy” to króciutka, wierszowana książka, która okazuje się niezwykle potrzebna, zwłaszcza w obrębie współczesnego społeczeństwa, borykającego się z problemem przemian światopoglądowych i postrzegania ról społecznych. To głos potrzebny, ale i głos odważny, przełamujący pewne bariery i uwrażliwiający na problematykę ról płciowych narzucanych przez otoczenie. Historia o chłopcu, który zamiast standardowego, niebieskiego cienia – jak wszyscy mężczyźni w …

Czytaj dalej