Okładka czwartego tomu zbiorczego „Hitmana”, jak mało która idealnie obrazuje to, czego możemy się spodziewać. Bowiem seria Ennisa i McCrei to w dużej mierze bezkompromisowa rozwałka wszystkiego, co znajdzie się w zasięgu wzroku (i luf) bohaterów. Jednak sprowadzanie tych historii tylko i wyłącznie do bezpardonowej strzelaniny byłoby krzywdzące dla serii o Tommym Monaghanie. Poprzedni tom kończył się gorzkim i nostalgicznym …

„Ostatni brzeg” Nevila Shute to najsmutniejsza powieść, jaką będziecie mieli okazję przeczytać. Jej ponury, depresyjny i gorzki przekaz jest jednak nadal boleśnie aktualny. Może w mniejszym stopniu, niż w okresie, kiedy powstawała, bo i widmo nuklearnej zagłady nieco się od nas oddaliło, nie kładzie się już tak długim cieniem nad naszą codziennością. Jednak zagrożenie wynikające z nieposkromionych ambicji dominacji jednym …

„Nazywam się Brodeck i nie mam z tym nic wspólnego” – tym jednym, prostym zdaniu kryje się kwintesencja opowieści zawartej w nowej publikacji Wydawnictwa Mandioca – „Raportu Brodecka” Manu Larceneta, opartego na powieści Philippe’a Claudela. I jest jedną z najlepszych, a zarazem najcięższych w przekazie opowieści, na jakie będziecie mieć okazję trafić w tym roku w komiksie. A jednocześnie to …

„Chrononauci” to komiks typowy dla Marka Millara. Bezkompromisowy, buńczuczny. Niepoważny. Kipiący akcją i ciekawymi rozwiązaniami fabularnymi. Pierwszy tom zabierał dwóch bohaterów – Corbina Quinna i Danny’ego Reilly’ego w przeszłość, gdzie, mówiąc oględnie, solidnie namieszali. W drugim tomie scenarzysta wysyła ich w przyszłość, gdzie znów wpadną w spore kłopoty oraz staną przed trudnym wyborem, który zmieni nieodwracalnie całe ich życie… Millar …

„Kroniki zbrodni” to pozycja non-fiction w formie rozmowy pomiędzy pisarzem i dziennikarzem Robertem Ziębińskim, a byłą prokurator, obecnie profesorką w Akademii Leona Koźminskiego w Warszawie, Moniką Całkieiwcz. Tematem są zbrodnie. Do dziś niewyjaśnione zaginięcia, morderstwa popełnione z miłości lub (nie tak liczne, jakby to sugerowała popkultura) przypadki współczesnych rodzimych seryjnych morderców. Mówiąc najprościej, sprawy, które wstrząsnęły Polską w XXI wieku. …

Z Przemkiem Corso, autorem m.in. powieści „Serca twego chłód” rozmawiamy o tym, na ile przypomina głównego bohatera swojej książki, jak szkodliwe są social media i czy to dobrze, że czytelnicy kochają antybohaterów. Miłośnik muzyki, płyt winylowych i prostych przyjemności. Mam wrażenie, że ten opis doskonale do Ciebie pasuje. Miłośnik, pasjonat – tak. Ale nie płyt winylowych i nie muzyki. Chociaż …

„Czy to normalne. Seks związki i statystyka” to nie zwykły poradnik. Do tych, z gruntu podchodzę nieufnie, bowiem zwykle wypełnione są pustosłowiem, tylko pozornie brzmiącym jak treść cokolwiek wartościowa. Ta książka poradnikiem jest tylko w małym stopniu, a w znaczącej większości stanowi kopalnię wiedzy o parach i relacjach w związkach ludzi z całego świata. I to wiedzy całkiem przydatnej w …

„Nie ma tego złego” to fantasy w bardzo klasycznym ujęciu. Mamy brygadę, złożoną ze zróżnicowanych osobników różnych ras: od człowieka, poprzez elfa i krasnoluda, aż po goblina. I mamy walkę ze złem nadciągającym na dość urokliwą krainę. Mortka niby nie wymyślił w tej powieści niczego nowego, ale gatunkowymi kliszami bawi się nad wyraz udatnie. Kraina fantasy wykreowana w powieści jest …

Jak bardzo żałuję, że jeszcze nie mam dzieci! Bowiem lektura „Iora” boleśnie marnuje się, czytana przez dobiegającego czterdziestki dorosłego, który nijak nie może podzielić się z młodszymi odbiorcami radością z czytania. Przynajmniej bezpośrednio. A tak właśnie „Ior” może i powinien być czytany. Zresztą, nie pora dnia, nie moment ma tu znaczenie, ale fakt, by czytać, czytać, czytać! Bowiem tak piękne, …

„Terra Incognita” Łukasza Ryłko to komiks nietuzinkowy. To w dużej mierze zabawa zarówno treścią, jak i formą, która dla mniej obeznanego z klasyką polskiej fantastyki czytelnika może okazać się w odbiorze nazbyt hermetyczna. Jedynka to człowiek, uwięziony w maszynie. Zagubiony, nie pojmujący, jak znalazł się w owej metalowej, robociej powłoce, w obcym dla siebie, zupełnie nieznanym miejscu o iście postapokaliptycznej …